Terwijl wij over bruggen praten, graaft China al een onderzeese tunnel van 120 km

 

Een 120 km lange hogesnelheidstunnel onder de Bohai-zeestraat die Dalian en Yantai in 40 minuten moet verbinden, begroot op €23 mrd en gepland in aardbevingsgebied, belichaamt China’s daadkracht en Europa’s traagheid—maar wat weegt zwaarder: snelheid of zekerheid?

Waar Europa stapelt op procedures, zet China een volgende stap met de Bohai Strait Tunnel, een onderzeese spoorverbinding in wording. Tussen Dalian en Yantai moet een directe lijn ontstaan die reizigers en industrie dichter bij elkaar brengt. Achter de ambitie schuilen keuzes over techniek, tempo en seismische veiligheid. De vraag die blijft hangen: wat zegt dit over de manier waarop wij aan grote projecten bouwen.

Een spoorlijn van 90 km onder de zee

De Bohai Strait Tunnel belooft een van de meest ambitieuze infrastructuurprojecten ter wereld te worden. De tunnel verbindt Dalian en Yantai over 120 km, waarvan 90 km onder de Bohai Zee ligt. Wat nu 6 tot 8 uur per veerboot duurt, wordt straks met hogesnelheidstreinen ongeveer 40 minuten. Twee parallelle buizen, ontworpen voor treinen die tot 240 km/u rijden, moeten de langste onderzeese tunnel ter wereld mogelijk maken. Het project schetst een directe lijn tussen economisch noord en zuid in China, en benadrukt de volharding waarmee het land grenzen opzoekt. Je voelt aan alles: dit is meer dan techniek; dit is ruimtelijke ordening in turbostand.

Een megaproject van 23 miljard euro

De raming: 23 miljard euro, ofwel ongeveer 220 miljard yuan. De bouw vergt naar verwachting 10 tot 15 jaar en vraagt om ongekende precisie. Denk aan reusachtige boormachines, segmenten die millimeterwerk vereisen, en een ontwerp dat inzet op duurzaamheid en veiligheid. Er wordt gekeken naar energieterugwinning in tunnels, geavanceerde ventilatie en noodinfrastructuur met snelle evacuatiepaden. De voortvarendheid valt op. Waar vergelijkbare projecten in Europa vastlopen in besluitvorming, weet China ontwerp, financiering en uitvoering sneller te schakelen. Dat contrast werkt confronterend, zeker als je denkt aan de tijd die in de Nederland wordt besteed aan procedures voor relatief korte tracés.

Economische en strategische voordelen

De tunnel is mmeer daneen visitekaartje. Voor China is het een strategisch instrument om regio’s te verbinden en verschillen te verkleinen. Het spoor rond Peking en Tianjin krijgt verlichting, terwijl industriegebieden in het noordoosten beter aansluiten op zuidelijke economische zones. Snellere logistiek betekent minder omrijden, minder overladen en een robuustere aanvoerketen. Zo’n directe verbinding verandert dienstregelingen, maar maar ooksteringsstromen. Voor reizigers scheelt het uren; voor bedrijven verkort het levertijden en vergroot het de voorspelbaarheid. Je ziet hier een schoolvoorbeeld van infrastructuur als economische slagader die beleid tastbaar maakt.

Risico’s en oplossingen: bouwen op een breuklijn

De Bohai Zee is seismisch actief. Dat vraagt om ontwerpprincipes die schokken opvangen en waterdruk weerstaan. Ingenieurs werken met sensoren die microtrillingen meten, waterdichte compartimenten, versterkte segmentringen en meerdere noodstations. Daarnaast test men scenario’s voor incidenten, met redundante stroomvoorziening en real-time monitoring. De besluitvorming blijft strak: minder versnippering, meer doorpakken met duidelijke verantwoordelijkheden. In Europa botsen grote plannen vaak op bureaucratie of politiek getouwtrek; in China verschuiven deadlines en middelen sneller mee met de technische realiteit. Hoe kijkt Europa naar zulke ambitie, en wat valt er te leren als je de kosten, baten en risico’s nuchter naast elkaar legt?

 

Koen van Dijk
Geschreven door Koen van Dijk

Koen van Dijk is autojournalist en redacteur met een specialisatie in autonieuws, elektrische mobiliteit en technologische innovaties. Hij schrijft over nieuwe modellen, rijtests en de toekomst van duurzame mobiliteit, met een scherp oog voor prestaties en gebruiksgemak.