Harde klap voor Tesla, 1.700 banen zouden stilletjes zijn geschrapt in Berlijn

Bij Tesla’s gigafabriek in Grünheide bij Berlijn verschuift het personeelsbestand opvallend stil, en juist die stilte trekt de aandacht. De fabriek gold als Europese groeimotor, maar nu rijzen vragen over krimp zonder publiek aangekondigd plan. Officiële geruststellingen over stabiele vaste banen botsen met signalen op de vloer, waardoor het imago van het merk in Europa onder druk komt. Vraag is: wat drijft deze onzichtbare verschuivingen, en wat betekent het voor medewerkers en de regio rond Berlijn.

Een stille kaalslag bij grünheide

De Gigafactory van Tesla bij Grünheide, net buiten Berlijn, gold als het uithangbord van de elektrische doorbraak in Europa. De toon is nu minder euforisch. In stilte verdwenen ongeveer 1.700 banen, zonder persbericht of uitgebreide toelichting. Werknemers en omwonenden horen flarden, geen verhaal. Het voedt speculatie over tempo, motief en timing. hoe kan een techpionier van dit formaat onzichtbaar zo’n ingreep uitvoeren? De fabriek draait door, maar discreter, met minder mensen op de vloer en een strak gecontroleerde informatiestroom. Voor velen voelt het als reorganiseren zonder het woord uit te spreken.

Van groeiambities naar krimp

Bij de start in 2021 klonk het groot: Grünheide moest het Europese hart worden, met een capaciteit van 500.000 auto’s per jaar. Het personeelsbestand zou in 2024 uitkomen op 12.415 medewerkers. Nu wijzen interne tellingen op een daling naar 10.703 eind 2025. Dat is ruwweg 14 procent lager en verklaart de lege plekken in sommige hallen. Opvallend blijft wat níet gebeurde: er is geen formeel plan voor collectief ontslag aangekondigd. Daardoor mist ook het kapstokmoment dat normaal tot uitleg, debat en compensatie leidt. De krimp sluipt de organisatie in, tussen shifts en roosterwijzigingen door.

Wat zit er achter de cijfers?

De daling lijkt vooral te komen door het niet verlengen van tijdelijke contracten en een strikte pauze op nieuwe aanwervingen. Zo slinkt het personeelsbestand geruisloos, zonder de juridische en financiële lading van een massaontslag. Het is een tactiek die past bij bedrijven die snel willen bijsturen. Tegelijk creëert ze onzekerheid voor jong talent en flexkrachten die op doorstroming rekenden. Medewerkers vragen zich af wat dit betekent voor opleidingen, doorgroeikansen en veiligheid op de lijn. Minder handen betekent immers strakkere processen. efficiëntie is mooi, maar het ritme van de werkvloer kent grenzen.

Officiële reacties en onderbuikgevoelens

Officieel hamert Tesla op de “stabiliteit” van het vaste personeel. Fabrieksdirecteur André Thierig verzekert dat kernposities behouden blijven. Op de vloer klinkt een ander geluid: minder inhuur, krapper geplande ploegen, soberder overuren. Insiders spreken van een organisatie die de randen opzoekt, wachtend op duidelijkheid over volumes en modellen. Het contrast tussen boodschap en beleving voedt het wantrouwen. wie vandaag blijft, wil weten hoe morgen eruitziet. Zonder helder vooruitzicht verhardt de sfeer. De fabriek draait, de cijfers bewegen, maar het verhaal ontbreekt. En juist dat verhaal houdt teams bij elkaar in onrustige tijden.

Europese uitdagingen en een duw richting efficiëntie

De timing is geen toeval. De Europese vraag naar elektrische auto’s vlakt af, concurrentie scherpt prijzen, en subsidies schuiven per land. Tesla tempert productie in Grünheide en vraagt de organisatie om meer met minder. Is het een stap naar hogere efficiëntie, of een signaal dat het merk marktaandeel verliest in Europa? Wie naar Grünheide kijkt, ziet een fabriek die kan opschakelen, maar nu even terugschakelt. De regio leunt op het werk dat er nog is. De industrie kijkt mee, want wat hier gebeurt, vormt de mal voor de volgende ronde in de elektrische strijd.