Deze valse IA-restauratie van een Pagani is zo mislukt dat het hilarisch wordt

 

Een AI waagt zich aan de ‘restauratie’ van een ultrazeldzame Pagani Zonda en zet met een video die balanceert tussen belofte en absurdisme een prikkelende vraag neer: wat blijft er over van geloofwaardigheid wanneer zelfs een miljoenenbolide zogenaamd als barn find opduikt?

Een korte video laat zien hoe een AI zich aan de restauratie van een Pagani Zonda waagt. Het resultaat prikkelt vooral: wat gebeurt er wanneer generatieve techniek een van de zeldzaamste en duurste supercars tot onderwerp neemt. De Zonda is een icoon met bijna mythische waarde, het idee van een vergeten exemplaar spreekt tot de verbeelding. Tussen ambitie en realiteit ontstaat zo een curieuze casus die de mogelijkheden en grenzen van digitale creatie aanraakt.

Deze mislukte AI-restauratie van een Pagani is zo slecht dat hij hilarisch is

Je kent het format: een stoffige supercar wordt ogenschijnlijk liefdevol gereanimeerd, versneden tot korte, hapklare clips. Een recente video doet hetzelfde met een Pagani Zonda, maar dan volledig door een AI gegenereerd. Het resultaat is niet majestueus, wel vermakelijk. Waar je een strak proces verwacht, verschijnen kronkelende sleutels, panelen die in elkaar vloeien en bouten die zonder zwaartekracht lijken te leven. Zo ontstaat geen restauratie, maar een sketch over restaureren.

Een AI-restauratie die de plank misslaat

De montage begint veelbelovend: poetsdoek, hydraulische krik, schaduwen die precies goed lijken. Daarna ontspoort alles. De voorbumper krijgt willekeurig extra luchtinlaten, een remklauw verandert per shot van vorm en de lak reflecteert objecten die niet bestaan. Zelfs de tekstballonnetjes met uitleg schieten alle kanten op. Het is alsof de AI het ritueel herkent, maar niet de logica. Je ziet de juiste handeling, uitgevoerd met verkeerde middelen. Dat maakt deze nep-restauratie onbedoeld geestig én onthullend over de staat van de techniek.

Hoe werkt AI bij visuele creaties?

De video toont een verwaarloosde Pagani Zonda, een hypercar die in het echt al snel meer dan 1.300.000 euro waard is. De AI creëert vanuit een prompt een visuele interpretatie: geen echte auto, maar een probabilistisch beeld van hoe een Zonda en een werkplaats zouden kúnnen ogen. HetHet systeemngt duizenden voorbeelden tot een nieuwe scène. Gaat het mis, dan kraakt de fysica. Slangen worden star, carbonpatronen verspringen, licht valt tegennatuurlijk in. In deze productie stapelen zulke detailfouten zich op. Het proces oogt daardoor als een parodie op de populaire barn-find-video’s, met exact de charme van iets dat serieus wil zijn en toch voortdurend uitglijdt.

Het unieke karakter van de Pagani Zonda

Een Zonda is geen vergeten sportwagen van de plank. Elk exemplaar is met de hand gebouwd, vaak op maat van de klant, met obsessie voor materialen en verhoudingen. De kans dat je er 1 in een hoek van een sloperij in de Nederlandse polder aantreft is praktisch nul. Precies daarom werkt de humor: het idee dat iemand zo’n auto zou achterlaten is al absurd. Dat een AI vervolgens onderdelen verwisselt, schroeven laat verdwijnen en een V12 visueel laat wiebelen, versterkt het contrast tussen de echte exclusiviteit en de synthetische schijnwereld.

De grenzen van AI in creatieve projecten

Generatieve systemen kunnen verbluffen, maar deze video laat zien waar de grens nu ligt. Authenticiteit vraagt kennis van materiaal, productie en slijtage, plus een consistentie die huidige modellen nog niet betrouwbaar bieden. Wat als AI straks wél geloofwaardige restauraties ontwerpt of schetsen maakt die coachbuilders inspireren? Voorlopig blijft heblijft hetrtainment met een rammelend randje. Toch is dat ook waardevol: het herinnert je eraan hoeveel vakmanschap schuilgaat achter echte restauraties, en hoe ver het digitale experiment nog moet reizen voordat beeld en werkelijkheid naadloos samenvallen.

 

Koen van Dijk
Geschreven door Koen van Dijk

Koen van Dijk is autojournalist en redacteur met een specialisatie in autonieuws, elektrische mobiliteit en technologische innovaties. Hij schrijft over nieuwe modellen, rijtests en de toekomst van duurzame mobiliteit, met een scherp oog voor prestaties en gebruiksgemak.